Numizmato.pl

Nominał: 10 zł
Próba (stop): Ag 925
Wymiary: Ø 32,00 mm
Masa: 14,14 g
Stempel: lustrzany
Szacowana wielkość emisji: 50 tys.
Orientacyjna data wejścia do obiegu: 16 sierpień 2011
Stan: menniczy (L)

Awers: Centralnie, na tle fragmentu kartki z odręcznymi notatkami, stylizowany wizerunek umieszczonego ukośnie ptasiego pióra. Na jego tle, wzdłużnie, napis: Czesław Miłosz. Po lewej stronie stylizowany wizerunek fragmentu kartki z odręcznymi rysunkami. Po prawej stronie napis: 10/ZŁ, poniżej którego, półkolem, oznaczenie roku emisji: 2011. Od lewej strony, od dołu, półkolem napis: RZECZPOSPOLITA POLSKA. U dołu, pośrodku, wizerunek orła ustalony dla godła Rzeczypospolitej Polskiej. Pod lewą łapą orła znak mennicy: MW.
Rewers: Centralnie, stylizowany wizerunek popiersia Czesława Miłosza, na tle stylizowanych wizerunków chmur. U dołu, na wyodrębnionej płaszczyźnie, ukośnie napis: Czesław Miłosz. Poniżej, ukośnie, napis: 1911-2004.  

Srebrna moneta o nominale 10 zł wybita w celu upamiętnienia sylwetki wybitnego poety i laureata literackiej nagrody Nobla (1980 r.).

Czesław Miłosz (ur. 30 czerwca 1911 w Szetejniach, zm. 14 sierpnia 2004 w Krakowie) – polski prawnik i dyplomata, poeta, prozaik, eseista, historyk literatury, tłumacz; w latach 1951–1989 na emigracji, do 1960 we Francji, następnie w Stanach Zjednoczonych; w Polsce do 1980 obłożony cenzurą; laureat Neustadt International Prize for Literature (1978) i Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (1980); profesor Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley i Uniwersytetu Harvarda; w 1993 powrócił do kraju, członek Polskiej Akademii Umiejętności, Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, kawaler Orderu Orła Białego; pochowany w Krypcie Zasłużonych na Skałce.

Wiersze Czesława Miłosza są intelektualne, a metafory jakich używa – sugestywne. Jego twórczość z lat 30., przed II wojną światową jest przesycona katastrofizmem. Dominuje w niej rozmach, metaforyczność, rytmiczność, wizje apokalipsy.

Wiersze pisane podczas wojny nie mają już w sobie tyle patosu. Są znacznie mniej ozdobne. Poeta stawia na komunikatywność wiersza – na zrozumiałość zawartych w nim treści filozoficznych i intelektualnych. Część z tych wierszy poświęca Miłosz okupowanej Warszawie (Miasto, Błądząc), w której spędził prawie cały okres wojny. W twórczości Miłosza przypadającej na okres wojny da się również zauważyć świadome odchodzenie od tematyki wojennej. Znajdziemy wiersze opisujące zwykłe piękno świata, który – mogłoby się wydawać – nigdy nie zaznał wojny. Tak jest w wierszach Piosenka pasterska, czy Świat – poema naiwne z 1943 r.

Po wojnie poeta podjął tematykę bardziej filozoficzną. Szczególnie upodobał sobie formę traktatu. W wydanym w tomie Światło dzienne Traktacie moralnym piętnuje zanik wartości, krytykuje brak moralności i wskazuje na to, co jego zdaniem, należałoby zmienić w ludzkiej mentalności. W 1957 r. napisał Traktat poetycki pokazujący polską historię, kulturę i mentalność ludzi z czasów Młodej Polski. W tomie Druga przestrzeń (2002 r.) znalazł się Traktat teologiczny, w którym Miłosz rozważa problem tajemnicy wiary.

Oprócz wielu poezji Czesław Miłosz napisał także eseje, najważniejszy z nich to Zniewolony umysł - do dziś uważana za wybitną próba naukowej analizy działania propagandy komunistycznej. (inne eseje to Rodzinna Europa, Ziemia Ulro, Ogród nauk), powieści (Dolina Issy) oraz dziennik (Rok myśliwego).

Miłosz po zerwaniu swoich związków z komunistycznymi władzami wyrażał w swej twórczości niechęć i krytykę w stosunku do PRL, często piętnował polski nacjonalizm, krytykował tradycyjny polski katolicyzm – określając go ciemnogrodem.

(wg Wikipedii i NBP)